Isu Kanak-Kanak Tanpa Warganegara Yang Diambil Sebagai Anak Angkat

Abstract

Perkara 15 Perisytiharan Hak Asasi Manusia Sejagat 1948 memperuntukkan bahawa setiap orang adalah berhak kepada suatu kewarganegaraan. Walaubagaimanapun, tanpa kewarganegaraan adalah isu hak asasi manusia global yang memberi impak kepada berjuta-juta orang. Ketiadaan kewarganegaraan menyukarkan orang tanpa warganegara untuk mengakses pendidikan, penjagaan kesihatan, pekerjaan dan faedah keselamatan sosial. Di Malaysia, bilangan orang tanpa kewarganegaraan adalah membimbangkan terutamanya kanak-kanak yang diambil sebagai anak angkat sering menghadapi kesukaran dalam memperoleh kewarganegaraan. Isu kewarganegaraan dalam pengambilan anak angkat tanpa warganegara merupakan satu kekaburan undang-undang kerana prosedur permohonan kewarganegaraan yang sedia ada kurang berkesan. Proses permohonan kewarganegaraan yang panjang termasuk melalui proses mahkamah di bawah Perkara 14(1)(b) Perlembagaan Persekutuan dan prosedur permohonan di bawah Perkara 15A Perlembagaan Persekutuan, menjadi cabaran utama. Kajian ini menggunakan analisis kritikal daripada kajian kepustakaan untuk menilai secara mendalam prinsip-prinsip undang-undang yang terlibat, kes-kes yang relevan serta kesan undang-undang. Kajian doktrinal digunakan untuk menganalisis data. Oleh itu, kajian ini mengkaji kedudukan undang-undang sedia ada, meneliti cabaran-cabaran yang dihadapi oleh kanak-kanak tanpa warganegara yang diambil sebagai anak angkat serta memberi cadangan penambahbaikan terhadap prosedur permohonan kewarganegaraan bagi memastikan anak angkat tanpa warganegara diiktiraf dan dilindungi secara lebih adil dan berkesan. Dapatan kajian akan memberikan cadangan konstruktif kepada pembuat dasar untuk memperbaharui undang-undang sedia ada berkaitan kewarganegaraan. Dengan ini, sistem kewarganegaraan di Malaysia dapat diperkukuhkan lagi dengan lebih inklusif dan memberi peluang yang saksama kepada semua kanak-kanak. 

Article 15 of the Universal Declaration of Human Rights provides that everyone has the right to a nationality. However, statelessness is a global human rights issue that impacts millions of people. The absence of nationality makes it difficult for stateless individuals to access education, healthcare, employment and social benefits. In Malaysia, the number of stateless individuals is alarming, particularly children who are adopted often face difficulties in acquiring nationality. The issue of citizenship in the adoption of stateless children presents a legal ambiguity due to the ineffectiveness of existing citizenship application procedures. The lengthy citizenship application process, which involves court proceedings under Article 14(1)(b) of the Federal Constitution and the application procedure outlined in Article 15A of the Federal Constitution, presents a significant challenge. This study employs a critical analysis of the literature review to evaluate the legal principles involved, relevant cases and legal implications. Doctrinal research is used to analyse the data. Therefore, this study explores the current legal position, examines the challenges faced by stateless adopted children and provides recommendations for improving the citizenship application procedure to ensure that stateless adopted children are recognized and protected fairly and effectively. The findings of this study will provide policymakers with constructive recommendations for reforming existing citizenship laws. In doing so, the citizenship system in Malaysia can be further strengthened inclusively, giving equal opportunities to all children.